home
About
ContactDOCUMENTARIES
Extase - Reinbert de Leeuw
Het Geheim van Boccherini
Like it here? Elsie de Brauw in de wereld van Alain Platel
Soliste
Never a dull moment - Louis Andriessen
Pablo Heras-Casado - A Conductors Life
Toonladders en Tweedeklassers // Middle School Melodiesphotography
Press
Artists
PortraitsShort films
Brooklyn Rider
Jan Taminiau - Fashion designer
Bart Hess - Designer
Daan Roosegaarde - Tech Poetry
Anner Bijlsma 80
Mikey Please - Animator
An Afternoon lesson with Anner Bylsma
Reinbert de Leeuw 75 jaar
Mayke Nas - Composer
Daniel Kleinman - Titles

  

 

DOXA SHORT DOCUMENTARY AWARD 2012:


We would like to recognize the film Extase, by Carine Bijlsma with an Honorable Mention. This film captures the transcendent power of music through the journey of an impassioned conductor and instills in the viewer a belief in the necessity of art in all of our lives.

 

Watch the film in full here, English subtitled:  http://vimeo.com/m/96122168

 

Watch the film in full here, Dutch subtitled: http://www.npo.nl/ntr-podium-extase/16-05-2011/NPS_1183684

 

 

 

 

Johan Simons toonde een fragement van Extase in Zomergasten:

" aan het eind doet hij me denken aan een engel die opstijgt. Hij is uitgeput. Het is volbracht. Kuns, en vooral muziek, is iets wat boven ons zweeft. In de woorden van de Franse schrijven Houllebecq: God bestaat niet, maar Back komt er het dichtst bij. Daar kun je volgens Simons af en toe heel gelukkig avn worden. Kunst kan van een schoonheid zijn die troost geeft. "

 

EXTASE

Reinbert de Leeuw

 

 

SYNOPSIS

 

Conductor Reinbert de Leeuw (born in 1937) is about to live one of his most cherished dreams: conducting Arnold Schönberg's Gurre-Lieder, a remarkably intense high point in post-romantic music. The camera follows him for the 10 days of rehearsal leading up to the sold-out concert, where he stands before an inexperienced orchestra of 356 musicians. De Leeuw has been living and breathing the work ever since he heard he was finally going to conduct it. It's almost like a love affair. Inspired but exhausted, he imparts all his energy to the orchestra as he literally melts away before our eyes, taking the occasional short smoke break.

 

Festivals:

NTR Podium

NEDERLANDS FILM FESTIVAL, THE NETHERLANDS 2011

PLAY MUSIC AND FILM FESTIVAL, AMSTERDAM, THE NETHERLANDS 2011
FIFA FILMS ON ART FESTIVAL, MONTREAL CANADA 2012

DOXA DOCUMENTARY FILM FESTIVAL VANCOUVER CANADA 2012

 

Recensie Groene Amsterdammer/Walter van der Kooi

 

'Aangezien de wereld op 21 december vergaat kent DWDD een rubriek waarin gasten vertellen watwe daarvoor beslist nog gezien, gehoord, ervaren moeten hebben. Ook Reinbert de Leeuw schoofaan. Zijn dringend advies: een uitvoering bijwonen van de ‘Gurre Lieder’ van Arnold Schönberg. Werkvoltooid in 1910 ‘waarin nog één keer de 19e eeuwse muziek wordt samengevat op een schaal zoalsniemand ooit deed’. De Leeuws pleidooi bleek weinig realistisch: door het Guinessbook-aantaluitvoerenden (356) staat het zelden op enige lessenaar, waar ook ter wereld, en de Maya-kalender isonverbiddelijk. Gelukkig liet DWDD wel een fragment van een uitvoering zien en wel van die onderDe Leeuw zelf: Rotterdam 23 maart 2011. Je zag een lang aangehouden shot van de dirigent tijdensde climax van het lange stuk en besefte dat dit verre van mobieltjeswerk was maar proeve van eenprofessionele cineast. Vreemd daarom dat Van Nieuwkerk noch De Leeuw liet weten dat dedocumentaire waaruit die beelden kwamen zondag te zien is in NTR’s ‘Podium’. ‘Extase’ heet de 35-minutenfilm van Carine Bijlsma. Wie kijkt vangt voor het te laat is nog een glimp van de Gurre Liederop, maar vooral, ziet een prachtig portret van een bevlogen dirigent op weg naar verwezenlijking vaneen bijna onvervulbare droom. Het is niet Bijlsma’s eerste muziekfilm. ‘Het geheim van Boccherini’was haar bekroonde afstudeerproductie aan de Filmacademie. Daarin belijdt cellist Anner Bijlsma zijnliefde voor die enigszins onderschatte componist. In ‘Extase’ speelt Vera Beths een belangrijke rol alsconcertmeester van het gigantische orkest, maar vooral als klankbord en geestverwant van DeLeeuw. En ja, de filmmaakster is de dochter van Bijlsma en Beths, die dus geen altviool studeerdemaar film. ‘Geen kunst’ lijkt het dat zij letterlijk en figuurlijk toegang krijgt waar anderen moeilijkkomen. Maar dat grootheden als De Leeuw en Andriessen (tijdens diens voorbereiding van ‘AnaïsNin’) haar toelaten komt niet door nepotisme maar door haar werk dat wel degelijk kunst is. ‘Extase’begint met de opening van dat historische concert. Na een totaalshot van het immense gezelschapmuzikanten zien we De Leeuw in close up, zijn concentratie, en we horen de eerste klanken van datlaatromantisch meesterstuk. Dan terug in de tijd naar de stilte van de werkkamer, overleg met Beths,opeenvolgende repetities met eerst ‘alleen’ de 89 piepjonge conservatoriumstrijkers, dan steedsuitbreidend tot generale en uitvoering waarin de extase van Schönbergs werk ook die van orkest,koor, publiek en vooral De Leeuw wordt. En die van de film. Tijdens dat proces zien we De Leeuwenthousiasmeren, doceren, stimuleren, wanhopen, boos worden, uitgeput raken en zich hervatten.Tussendoor bezinning en beschouwing in De Leeuws overpeinzingen. Over het stuk, werken metjonge muzikanten, de heilloze afbraak van de kunsten, de zware verantwoordelijkheid van dirigerenmaar ook de verslavende ervaring van macht die het meebrengt; het zwarte gat na afloop. Na deconcertclimax gaat de film verder, in de auto naar huis. In die vreemde ‘tussentijd’ is De Leeuw opzijn best: over vroegere arrogantie waarin hij precies wist wat deugt en wat niet (‘helemaalafgeleerd’); en over de raadselachtige schoonheid van juist die ene noot op die ene plek; geheim datje nooit zult ontrafelen maar waarom je altijd met muziek kunt doorgaan. Wie inschakelt krijgt alsbonus een portret van Martin Wright mee, vertrekkend dirigent van het koor van de NederlandseOpera en verantwoordelijk voor de ongelofelijke kwaliteit daarvan. En uit het archief Maria JoâoPires in een deel van Chopins Tweede Pianoconcert. Podium is immers het belangrijkste programmaover en met muziek en dans.'

 

 

 


 

 

Elsie de Brauw Park magazine inspiratie bronnen:

Extase Documentaire van Carine Bijlsma

 

Dit zien is alsof je nieuwe adem krijgt, een nieuw land inkijkt.

Iedereen die zegt: "Kunst wat moeten we er eigenlijk mee?" zou dit moeten zien.

De film gaat over Reinbert de Leeuw die zijn ensemble vanwege de bezuinigingen ziet verschrompelen;  maar hij blijft dirigeren, omdat hij moet. De Gurre Liederen worden zelden uitgezonden omdat er 356

musici voor nodig zijn; De Leeuw kreeg het voor elkaar met conservatoriumstudenten en een paar solisten. In het begin van de film klinkt het nog nergens naar en speelt iedereen een beetje voor zichzelf, maar uiteindelijk geven al die individuen zich over aan de muziek en wordt er inderdaad een soort extase bereikt. Toen ik deze documentaire zag, dacht ik: wat ben ik blij dat die overgave bestaat En als die niet zou bestaan, wat een armoede zou dat zijn, wat een schrale wereld. "